ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ G8;

Η ονομασία G8 υποδηλώνει την „Ομάδα των Οκτώ“ και σημαίνει τη συνεργασία των 7 πλουσιότερων βιομηχανικά κρατών (ΗΠΑ, Καναδάς, Γερμανία, Ιαπωνία, Γαλλία, Ην. Βασίλειο, Ιταλία) και της Ρωσίας λόγω στρατιωτικής δύναμης,

Οι ηγέτες των κρατών του G8 συναντιούνται μια φορά το χρόνο στη λεγόμενη Σύνοδο Κορυφής. Εκεί συζητούν επίσημα διάφορα θέματα και σχεδιάζουν από κοινού τη στρατηγική τους. Πολλές φορές λαμβάνονται αποφάσεις εκτός συνεδρίασης, ενώ δεν έλειψαν και περιπτώσεις σοβαρής διαφωνίας στα πλαίσια του διεθνούς ανταγωνισμού του κεφαλαίου. Σε κάθε περίπτωση η Σύνοδος του G8 λαμβάνει χαρακτηριστικά μεγάλης συνόδου για την παγκόσμια οικονομία.

Στις αρχές του Ιούνη οι ηγέτες των 8 πλουσιότερων κρατών θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι για μία ακόμη φορά μελετώντας τα επόμενα βήματα της επίθεσής τους είτε πρόκειται για το μοίρασμα της αγοράς του πετρελαίου και του αερίου, είτε για τον εκβιασμό των χωρών του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου. Στο περιθώριο της Συνόδου θα συνευρεθούν και οι αντίστοιχοι υπουργοί εξωτερικών, οικονομίας, εθνικής άμυνας, κλπ. για αντίστοιχους σχεδιασμούς. Στη βόρεια Γερμανία θα παρελάσουν τα αφεντικά κάθε λογής: βουλευτές, γερουσιαστές, βιομήχανοι, εφοπλιστές, ιδιοκτήτες νησιών και στυλοβάτες της υψηλής τεχνολογίας. Στις συζητήσεις τους θα απουσιάζουν φυσικά λέξεις όπως «δικαιώματα», «ειρήνη», «αφοπλισμός», «ανθρωπιά», «αλληλεγγύη»…

Το κόστος της συνόδου ξεπερνάει κάθε προηγούμενο αφού μόνο για την περίφραξη των 12 χιλιομέτρων χρειάστηκαν 15 εκατομμύρια ευρώ! Εκατοντάδες σερβιτόροι, τροφοδότες, μεταφραστές, διπλωμάτες και καθαριστές θα απασχοληθούν προκειμένου οι ισχυροί της γης:

- να αναπτύξουν νέα σχέδια εκμετάλλευσης της πυρηνικής ενέργειας

- να προωθήσουν τη γενετική τεχνολογία με νέες μορφές

- να πατεντάρουν φάρμακα, τρόφιμα και άλλες ζωτικές πλευρές της καθημερινότητάς μας

- να παζαρέψουν νέες τιμές για τα όπλα που εμπορεύονται

- να αναζητήσουν νέες περιοχές χρήσης των όπλων που θα πουλήσουν

- να οξύνουν την επίθεσή τους μέσω του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου

- να ανανεώσουν τους όρους ομηρίας που επιβάλλουν στις χώρες του Τρίτου Κόσμου

Για μας, το δίλημμα που θέτει η «παγκοσμιοποίηση» δεν μπορεί να είναι αυτό μεταξύ λιγότερου και περισσότερου κράτους, λιγότερης και περισσότερης οικονομικής προστασίας, λιγότερης και περισσότερης εξαθλίωσης και εκμετάλλευσης, αλλά εκείνο ανάμεσα στον εγκλωβισμό και την απόρριψη παρόμοιων ψευτοαντιθέσεων. Αυτό όμως είναι αδύνατον όσο κανείς αναζητά στο πνεύμα των οικονομολόγων της μιας ή της άλλης πτέρυγας, τους πιο “έγκυρους νόμους” της οικονομικής ζωής και αμφιταλαντεύεται μεταξύ διαφορετικών προγραμμάτων διαχείρισης. Ζητούμενη δεν είναι η διαχείριση του συστήματος, κάποιου είδους κοινωνικό συμβόλαιο, αλλά η καταστροφή του.

Πέρα από την κουστωδία των αφεντικών, τραγικές φιγούρες θα αποτελέσουν και οι οργανώσεις της αριστεράς. Από το συμβιβασμένο ευρωπαϊκό κοινωνικό φόρουμ, τους αδιέξοδους ρεφορμιστές των κομμουνιστικών κομμάτων έως και τις κυβερνητικές «μη-κυβερνητικές» οργανώσεις της αυταπάτης και της υποταγής. Όλοι αυτοί έχουν αναλάβει να διαχειριστούν τις τύχες μας!

ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ;

Αναθέτοντας τη διαμαρτυρία μας στους επαγγελματίες «θιασιώτες της αντιπαγκοσμιοποίησης» έχουμε υπογράψει τη θανατική μας καταδίκη. Όλοι αυτοί που υπόσχονται «αγώνες μαχητικούς», «μπλόκα διαρκείας» και «ναυάγια της Συνόδου» είναι αυτοί που σπεύδουν τρεις μήνες πριν τη σύνοδο να υπογράψουν δηλώσεις νομιμοφροσύνης και να αποκηρύξουν κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης της κόκκινης ζώνης. Είναι αυτοί που εγγυώνται ειρηνικές διαμαρτυρίες εκλιπαρώντας για περισσότερο τηλεοπτικό χρόνο στη γερμανική κρατική τηλεόραση.

Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ G8 ΕΝΩΝΕΙ ΥΠΗΚΟΟΥΣ

Ο ΑΝΤΙΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Απέναντί τους θα σταθούμε και εμείς! Όσοι βιώνουμε καθημερινά τον καπιταλισμό στην πιο άγρια μορφή του, όσοι επιλέγουμε την αντίσταση δίχως διαμεσολαβητές, θα βρεθούμε πλάι-πλάι έχοντας τα ίδια οράματα.

Να συνδέσουμε το νήμα του αγώνα που περνάει από τους δρόμους της Αθήνας στις φοιτητικές συγκρούσεις και καταλήγει στον αγώνα για εναλλακτική διαβίωση στην Κοπεγχάγη. Να συνδέσουμε τα οδοφράγματα που στήνονται στους δρόμους της Πρωτομαγιάς σε Βερολίνο και Παρίσι με την αγωνία των κατοίκων της Νέας Ορλεάνης και με τους εργάτες στη νότια Κορέα που μάχονται για την αξιοπρέπειά τους.

Να τσακίσουμε το μαύρο μέτωπο της Διεθνούς των Φασιστών που ετοιμάζονται να παρελάσουν στο Schwerin και φιλοδοξούν να εκφράσουν την κοινωνική οργή. Να φωνάξουμε όλοι μαζί πιο δυνατά: NO PASARAN!

Να συζητήσουμε με τους συντρόφους από άλλες χώρες και να ανταλλάξουμε εμπειρίες για τις μάχες που έρχονται. Η επίθεση των αφεντικών δεν έχει σύνορα, το ίδιο και η αντίστασή που απαιτείται από τη μεριά μας.

Να μεταφέρουμε την εμπειρία μας στο εξωτερικό! Να γίνουμε πιο πολλοί! Να νικήσουμε! Το ζήτημα δεν είναι ποια ιδεολογία θα κυριαρχήσει, το ζήτημα είναι μπροστά ή πίσω, ζωή ή θάνατος!

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ!

Συμμετέχουμε-στηρίζουμε το Διεθνές Αντιφασιστικό Μπλοκ

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ - ANTIAUTHORITARIAN MOVEMENT (GREECE)

G8 circus is about to land in Europe and from June 6th to 8th it will hold its own personal show in Heilegendamm, Germany.

As it happened during past years’ summits, this “seditious meeting” of world’s powers is to take place in an isolated place, right in the middle of German woods and close to the Atlantic ocean. The choice of isolation is of course a consequence of the successful mobilisations that characterized the so-called no-global struggles, such as Seattle’s, Prague’s and Genoa’s.
Many European (and elsewhere’s) activists are getting ready to converge to Heilegendamm from the first days of June in order to organise actions and initiatives against the summit. Mobilisations wish to activate innovative forms of struggle. And the political spirit that crosses them is new as well. First of all, because the concept the lays beneath the idea of contestation has been shared in many international assemblies and it does not focus upon the idea of assaulting the red zone. It actually takes inspiration from the recent struggles that occurred in European metropolises and through out the world. Effectiveness of mobilisation goes together with direct actions, which blockade goods and mobility flows. We are for instance referring to 2002 strike of American harbours, Argentinean’s piqueteros, Latinos’ Mayday in USA, French conflicts inside banlieues and against Cpe and most recently to the mobilisation against the eviction and demolition of Ungdomshuset in Denmark.
The idea of blocking the G8 comes from such conflicts, from the cooperation among different movement’s networks. The attempt is to block all G8 access roads the day the summit starts. If this is the strategy movements are assuming, tactics will imply flexibility and mobility: to become effective we need to be ready to change plans and to take on different actions. This means that being nomadic is to be the movement’s practice. Another important issue is the effort German activists are putting in the building of mutual support dynamics among different area of the movement. There won’t anymore be “identity blockades”. Multitudes shall stick together in struggles that strengthen differences in reciprocal cooperation.
We will be everywhere!